In het Baby Home in Rwanda worden maximaal acht weesbaby's opgevangen. Als ze twee jaar zijn stromen ze door naar het gewone weeshuis.

Gewone weeshuis?

In het kleine centraal-Afrikaanse land Rwanda woedde in 1994 een vreselijke burgeroorlog die uitmondde in een genocide, waarbij zeker een miljoen doden vielen. De Duitse organisatie l'Esperance Kinderhilfe richtte er toen een weeshuis op voor kinderen vanaf twee jaar, in een afgelegen gebied aan het Kivumeer. Inmiddels wonen er meer dan 120 wezen en is het het grootste weeshuis van Rwanda. Maar voor kinderen onder de twee die intensievere zorg nodig hebben, was er tot een paar jaar terug niets.

Hoe begon het?

In 2006 beviel de 22-jarige Drocella in het nabijgelegen ziekenhuis van tweeling Solomon en Simson en stierf kort erop. Weeshuisdirecteur Victor Monroy mailde zijn laatste bezoekster, Paulien Bakker, en vroeg haar om hulp. Met donorgeld uit Nederland en elders uit de wereld staat er nu een Baby Home op het weeshuisterrein. Daar woont en leeft mama Christina Garas met maximaal acht baby's van onder de twee jaar. Ze wordt geholpen door twee hulpmoeders en de oudere weeskinderen. De baby's krijgen SoSoMa (melk gemaakt van soya, sorghum en mais) en worden er liefdevol verzorgd. Als ze twee zijn, stromen ze door naar één van de familiehuizen van het weeshuis.